“Bezdomna”: głosowanie, wywiad i… kolejna recenzja pisana emocjami

Przez Administrator
15 komentarzy

“Bezdomna” nie ma już raczej szans na przejście do drugiego etapu konkursu organizowanego przez Granice.pl, ale od czego mam Was, moje drogie Czytelniczki? Już raz pokazałyście, że potraficie wszystko, nawet zwyciężać, może więc ponownie namówię Was na pospolite ruszenie do głosowania?

Wiem, wiem, zarzucono mi w komentarzu do notki, że książka się jeszcze nie ukazała, bo premierę ma dopiero w czerwcu. Odpowiadam: to nie ja zgłaszam książki do tego konkursu, niektóre mają premierę w lipcu, a jeśli “Bezdomna” ukazuje się w czerwcu to jaką ma być książką? Na zimę? To konkurs organizowany raczej po to, by promować książki, które warto przeczytać. Latem. Co jak co: “Bezdomną” warto. Dlaczego? Dwa posty poniżej są chyba wystarczającym uzasadnieniem.

LINK DO GŁOSOWANIA jest tutaj. Trzeba się pospieszyć, bo pierwszy etap trwa tylko do jutra, ale poprzednio też w ostatnim dniu “zwyciężyłyście” Lidzię, więc wierzę w Was do końca. Jeszcze jedno: za wygraną “Najlepszej Książki na Wiosnę” nie dostałam żadnej nagrody. Prawdę mówiąc dowiedziałam się o niej tutaj, od moich Czytelniczek. Wydawca “Sklepiku z Niespodzianką” nawet nie wysłał maila z gratulacjami. Tak więc jedyną nagrodą jest radość, że na moją książkę głosowali Internauci – Wy.

Jeśli ktoś miałby wątpliwości, że “Bezdomna” jest nie gorszą książką od “Lidki” i zasługuje na Waszą uwagę, poniżej króciutki wywiad z autorką…

Oraz druga recenzja, również pisana sercem, tym razem przez Kasiek

Wraz z premierą „Lidki” runęła na
mnie niezbyt miła wiadomość, mianowicie, że premiera „Bezdomnej” została
przesunięta, może nie na św. Nigdy, ale nie mogłam już liczyć dni do lata.
Bardzo mnie to zasmuciło, bowiem czekałam na drugą książkę z serii „z czarnym
kotem”, pierwszą była „Nadzieja”, a więc książka dzięki której wpadłam w
Katarzynę Michalak. „Nadzieja” wciąż trwa w mojej pamięci, pamiętam dokładnie
dzień w którym ją kupiłam, bardzo słoneczny piątek, wtedy było tak pięknie na
zewnątrz i cieszyłam się na całodniowy wypad do Lublina, podczas którego będę
czytała. Niestety wówczas nigdzie nie pojechałam, a miałam plany i romansowe,
wiec pocieszałam się Martini i płakałam nad losami Lili. Mimo, że minęło ponad
pół roku, wciąż pamiętam silne emocje towarzyszące mi podczas lektury, więc
podświadomie liczyłam na kolejne katharsis. A tu „Bezdomna” przesunięta. Jak ja
byłam zła na autorkę!!!!

Kiedy więc dostałam możliwość
przeczytania „Bezdomnej” byłam w siódmym niebie, natychmiast wszystkie
obowiązki poszły w kąt, a ja przypięłam się do laptopa. Zaczęłam płakać na
stronie drugiej, bo ciarki chodziły po mnie od początku.  Liczba stron, która z początku gwarantowała
mi całodzienne zajęcie w zatrważającym
tempie malała i nim się zorientowałam czytałam ostatnie zdanie, zapłakana i z
emocjami kłębiącymi się jak fale wzburzonego morza. Nie mogłam sobie znaleźć
miejsca, wciąż z trudem szukam słów, aby opisać „Bezdomną”. Jest to książka z
gatunku „po lekturze nic już nie będzie takie samo”.
Na samym początku poznajemy Kingę,
bezdomną, która w Wigilię Bożego Narodzenia chce popełnić samobójstwo. Ma dosyć
życia, swojego życia, przez rok bezdomności dźwigała jarzmo swoich błędów,
pomyłek, swojej choroby. Kinga, dobrze zapowiadająca się architekt krajobrazu,
piękna, mądra kobieta w jakiś sposób znalazła się na dnie drabiny społecznej.
Nie widzi dla siebie innego wyjścia niż garść psychotropów zapitych wódką. I
pewnie opowieść by nie powstała, gdyby nie kotek, który utknął z nią w
śmietniku i kobieta, która o północy wyszła wyrzucić śmieci. Los Kingi zostaje
odwrócony, przez małego kociaka i przez ostatnią osobę od której Karolina
spodziewałaby się wybawienia.
Tą osobą jest Joanna,
dziennikarka pisująca w brukowcach, która jako
upragnione dziecko swoich rodziców, miała wszystko, pieniądze, doskonałe
wykształcenie, ale zamiast spełnić marzenia rodziny i zostać lekarzem lub
prawnikiem wybrała dziennikarstwo.  Nie
miała żadnych oporów, po trupach wspinała się po drabinie kariery.  Była silną i niezależną kobietą, do czasu aż
na jej drodze stanął mąż Kingi. Kawał łajdaka. 
Joanna, po wysłuchaniu fragmentu opowieści Kingi postanawia jej pomóc,
coś co najpierw miało być daniem schronienia wędrowcowi w Wigilię i materiałem
na poruszający serca materiał, staje się czymś więcej. Owszem Joanna wciąż
widzi w Kindze materiał na artykuł, który ma jej zapewnić Złoty Laur, ale
historia dziewczyny ją porusza, zwłaszcza, że na jaw wychodzą coraz to nowe
fakty.
Naprawdę słów mi brakuje, aby
opisać „Bezdomną”, głównymi  bohaterami
tej opowieści są trzy osoby Joanna, Kinga i Czarek.  Z tej trójki Czarek, który miał potencjał na
drugiego Aleksieja, okazuje się łajdakiem i dla którego nie mam słów
usprawiedliwienia. Ale gdyby nawinął mi się pod rękę, oj ciężki byłby jego los.  Nie potępiam Joanny, która mimo wszystko
miała dobre intencje, podszyte egoizmem, ale w gruncie rzeczy dobre.  No i trudno mi potępiać Kingę, która owszem
dokonała złych wyborów, może kilka rzeczy zaniedbała, ale była chorą kobietą
której nikt nie pomógł póki był na to czas.
Ta książka porusza ważny problem
siły stereotypów, które dobiły Kingę. I chociaż obawiam się, że znajdą się
głosy, które potępią autorkę za wykorzystanie głośnej tragedii małej Madzi
sprzed roku, tragedii, którą wciąż żyje Polska, aby sprzedać kolejną książkę,
ja sądzę że ta książka jest potrzebna, tak jak czytamy w książce: „Opisz to. Spisz każde moje słowo.
Może moja historia uratuje choć jedną matkę i choć jedno dziecko.” Jest
dokładnie tak jak czytamy w książce, w społeczeństwie funkcjonuje przekonanie,
że urodzenie zdrowego dziecka jest dla matki największym szczęściem, a każda
inna postawa jest, albo fanaberią, albo objawem bycia zwyrodnialcem. Nasze
społeczeństwo nie przyjmuje do wiadomości istnienia jednostek chorobowych
związanych z ciążą i porodem. Depresja poporodowa jest nowomodną fanaberią, a
choroba opisana w książce jest przejawem szaleństwa. Kobieta zwariowała, jest
„psychiczna” ciężko dostrzec w matce, chora kobietę, która potrzebuje pomocy, a
nie jest bezduszną psychopatką. Jak łatwo się ją potępia. To jest dramat,
społeczne potępienie, napiętnowanie jej jako najgorszej. Przyznam szczerze, że
nie słyszałam o psychozie poporodowej wcześniej, a przecież może ona spotkać
każdą kobietę. O takich sprawach powinno się mówić! A nie zamiatać pod wykładzinę
gabinetów psychiatrycznych.
To jest bardzo smutna i ciężka książka, cięższa i smutniejsza
niż „Nadzieja”, której mały wąteczek autorka wplata do „Bezdomnej”. Wydaje mi
się, że trzeba „Bezdomną” po prostu przeczytać, pozwoli nam spojrzeć na wiele
spraw inaczej.  Chociaż po lekturze tej
książki, ciężko będzie znaleźć sobie miejsce, myśli będą buzować, łzy będą
wciąż cisnąć się pod powieki, to trzeba ją przeczytać, żeby dostrzec drugie
dno, żeby zacząć się zastanawiać nim osądzimy osobę o której czytamy w gazecie,
widzimy w telewizji, czy mijamy na ulicy.
„Bezdomna” to powieść, jakiej drugiej nie ma na polskim
rynku, powieść pełna prozy życia, ale tak wciągająca, że nie sposób się od niej
oderwać. Od pierwszej, do ostatniej strony na równym poziomie, pełna zwrotów
akcji, sekretów i dużej dawki emocji. Podczas czytania będziecie przeciągnięci
przez wyżymaczkę i znajdziecie katharsis. 
Czyta się ją bardzo szybko, chociaż tak ciężko czyta się załzawionymi
oczami.

Może Ci się spodobać...

15 komentarzy

Antyśka 1 maja 2013 - 13:43

Przeczytałam tylko część recenzji, bo nie chcę sobie psuć przyjemności z czytania książki. Ale już samo stwierdzenie: "To jest bardzo smutna i ciężka książka, cięższa i smutniejsza niż „Nadzieja”, której mały wąteczek autorka wplata do „Bezdomnej”. Wydaje mi się, że trzeba „Bezdomną” po prostu przeczytać, pozwoli nam spojrzeć na wiele spraw inaczej. Chociaż po lekturze tej książki, ciężko będzie znaleźć sobie miejsce, myśli będą buzować, łzy będą wciąż cisnąć się pod powieki, to trzeba ją przeczytać, żeby dostrzec drugie dno, żeby zacząć się zastanawiać nim osądzimy osobę o której czytamy w gazecie, widzimy w telewizji, czy mijamy na ulicy." i już wiem, że zwariuję, jeżeli "Bezdomna" nie trafi na moją półkę!

Odpowiedz
Miłośniczka Książek 1 maja 2013 - 17:26

Książka jest cudowna. I tak naprawdę żadna recenzja nie będzie w stanie tego do końca oddać. Zbyt wiele różnych tematów porusza, za bardzo wzrusza, i dogłębnie dołuje. Coś takiego bardzo ciężko wyrazić słowami.
Jednakże oby dwie recenzje, które do tej pory umieściłaś na swoim blogu Kasiu, są bardzo dobre. I mam nadzieję, że skłonią jak najwięcej osób, do sięgnięcia po książkę. Jak wspomniano powyżej, jest cięższa i smutniejsza od "Nadziei", która jak pamiętamy wywołała sporo emocji wśród czytelników. Lektura tej książki skruszy nie jedno serce, choćby nie wiem jak mocno zatwardziałe.

Odpowiedz
Ica 1 maja 2013 - 18:15

Czy to ważne, że książka się jeszcze nie ukazała?
Wydaje mi się, że jeśli ktoś czyta Pani książki,zna Pani twórczość, to choćby się waliło i paliło to murem stanie za Panią, bo wie jakie są Pani możliwości. 😉
Mój głos już jest ;))
Pozdrawiam i trzymam kciuki! 🙂

Odpowiedz
alison2 1 maja 2013 - 18:34

Dla sprostowania – wcale Pani nic nie zarzucałam. Napisałam że przez to że książka jeszcze się nie ukazała, szanse że wiele osób na nią zagłosuje są mniejsze. I dlatego uważam, że w następnej edycji po prostu więcej osób znałoby jej treść i więcej by zagłosowało. O tym kto ją do konkursu zgłaszał w ogóle mowy nie było. To była nazwyklejsza opinia, proszę nie doszukiwać się czego innego…

Odpowiedz
diunam 1 maja 2013 - 18:36

"Bezdomna" z pewnością będzie hitem, bo czyż mogło by być inaczej? Każda Twoja książka, Kasiu jest lepsza od poprzedniczki. Stawiasz sobie poprzeczkę coraz wyżej. A my, Twoje fanki trzymamy za Ciebie kciuki.
Recenzji nie czytam. Sama będę odkrywać walory Twojej najnowszej powieści.

Odpowiedz
ejotek 1 maja 2013 - 18:46

Głos oddany 🙂
Nie przeczytałam całej recenzji, ponieważ chcę mieć własne -nie zmącone niczym- zdanie. Ale "Bezdomna" jest tak przeze mnie wyczekiwana, że codziennie myślę o tym kiedy ją dostanę. Dopiero co skończyłam Nadzieję ale wiem, że mam na co czekać, że kolejne mega emocje przede mną. Jako, że jestem matką, będzie to trudna książka…

Odpowiedz
cyrysia 1 maja 2013 - 20:22

Zagłosowałam już na ,,Bezdomną'' i mam nadzieję, że odniesie ona sukces.
Recenzja przepiękna i wzruszająca i już nie mogę się doczekać, kiedy sama ,,poczuje'' tę niebywałą historię.

Odpowiedz
AiraArt 2 maja 2013 - 06:03

Ja tam mogę głosować w ciemno nawet z rocznym wyprzedzeniem. Dlaczego? Bo jeszcze nigdy się nie zawiodłam. Ba… z każdą kolejną książką jestem coraz bardziej uzależniona i dobrze mi z tym, wcale nie zamierzam się leczyć. 🙂 Fragment e-booka tylko mnie w tym utwierdza. Recenzji nie czytam, czekając na możliwość zapoznania się z książką własnymi zmysłami. Ale łatwo mi domyśleć się co zawierają. "Bezdomna" będzie hitem, nie tylko lata, i bez względu na to czy wygra konkurs. Choć głos oddany oczywiście. 🙂 Już nie mogę się doczekać tego powiadomienia, że można ją kupić…

Odpowiedz
sorbeta 3 maja 2013 - 03:13

Oczywiśce na "Bezdomną" głosowałam, ponieważ wsystko co wyjdzie spod pani ręki musi, po prostu musi być warte przeczytania :))

Odpowiedz
Joanna 3 maja 2013 - 09:55

Głos na "Bezdomną" oddany! 🙂
Pani Kasiu? A ja mogę się o coś zapytać? Bo ja tak ciągle czekam na tą "Lidzię", a jej ani widu, a ni słychu 🙁

Odpowiedz
Anonimowy 3 maja 2013 - 12:25

Byłam za granicą. Książki są przygotowane do wysyłki. Pójdą w poniedziałek.

Odpowiedz
Joanna 5 maja 2013 - 19:10

Och nie, nie 🙂 Ja tam mogę czekać 🙂 Ważne, że będę ją miała pośród 10 najważniejszych dla mnie książek (Pani autorstwa:)) Pochwale się – ta będzie 11-sta 🙂
Mam nadzieję, że wypad za granicę się udał 🙂
Pozdrawiam!

Odpowiedz
anek7 3 maja 2013 - 20:38

"Bezdomna" jest w drugim etapie głosowania:)
Głosy oczywiście oddane:)

Odpowiedz
Anonimowy 4 maja 2013 - 11:00

Nooo, dałyście radę! A została zgłoszona najpóźniej!

Odpowiedz
Klaudia 9 maja 2013 - 00:19

ja sluchalam wywiadu, przyznam oj moocna nam sie ksiazka szykuje i trzeba ja bedzie ugryzc 🙂

Odpowiedz

Zostaw komentarz

Ebooki moich książek kupisz tutaj:

Sprawdź ->